اول بهم گفتی غاااااااااااااله....به همان لحنی که خودم صدایت می کردم
بعد گفتی خااااااااااله.....آن جوری که درست است.
و حالا اسمم را می گویی: نم نم!
عاشق اسم خودم شده ام از وقتی تو به شیوه ی خودت تغییرش داده ای.

خاله نعیمه

بابا گفته به کسی نگویم! اما چرا نگویم که چقدر خلاق است؟
نقاشی ها را کپی می کند...و بعد می نشیند و برایت رنگ امیزی می کند تا لذت ببری...

یک ژن دوری از خانواده ی مادری من هست که می رسد به اردشیر محصص!
یا این ژن در تو هست و یا سرنوشتت مثل مامان و بابایت است.نقاشی ها را کپی می کنی!

دراز می کشد و یک پایش را می اندازد روی پای دیگرش و تاب می دهد.
یک جور  بی قیدی...انگار که می گوید : دغدغه ای ندارم!