ما هرگز یادش ندادیم که وقتی کار خطایی می کند ؛بیاید و ببوسدمان و دست نوازش به سرمان بکشد و از شرمندگی کارش دربیاید.اما نیلا یاد گرفته است و روزی چند بار با بوسه خطاهایش را جبران می کند...کتاب هایی که پاره می شوند...خط خطی می شوند ...غذاهایی که زمین ریخته می شوند...موس هایی که به دستش می رسند و شکسته می شوند...گوشی های موبایل...و...و...والبته یک بوسه که  همه چیز را حل می کند.
راه خوبی هم هست !این بوس های ابدارو لذیذ!
نیلا در روند رشدش به من یاداوری می کند که گویا ژن ها بر تربیت غالبند!من واقعا جز هدایت ژن هایش به مقوله ی تربیت امیدی ندارم...او محافظه کار است،ترس هایش کمی افراطی است.در مقابل دردهایش صبور است.بامحبت است و بیش از حد وابسته است!آهسته تجربه می کند و خودش را کمتر به خطر می اندازد.لجباز و بهانه گیر نیست!این ها خصلت های دختری 13 ماهه است که بیشتر انها نمودار ژن های پدر و مادرش است!